woensdag 18 september 2013

Aangekomen in Barstow en lekker uitrusten naar 157 mijl door de woestijn rijden waarvan 30 mijl over een route66 die vol zat met gaten en bumps. Snelheid lag op dat stuk op zo'n 25 mijl. Veel treinen gezien want die spoorlijn loop parallel met de route66. En voor een collega van DAF veel trein foto's gemaakt. Je kunt zien dat ze echt lang zijn. Vandaag een trein gezien die zo zwaar was dat er 4 locs trokken en 2 duwen. En als ze zien dat je foto's maakt en zwaait dan toeteren ze ook nog naar je. Echt gaaf. Het einde van de Route loop parallel aan de I-40. En daar ga ik niet op rijden. Spoorwegovergangen hier zijn zelden met alle toeters en bellen zoals we ze in Nederland kennen. Deze had dat wel en voorzien van zonneenergie. Niet raar in een woestijn he. Ik was natuurlijk in Roy's cafe. Koffie drinken en een praatje maken. Toen die hoorde waar ik allemaal al geweest was vond hij mij een echte Die Hard, die de route inderdaad reed zoals het bedoelt was. Natuurlijk ook nog wat gekocht want daar leven deze zaakjes van. En toen gebeurde er iets bijzonders. Er kwam een filmploeg binnen van de Chinese TV die zelf een motorrijder had die de route reed. Van LA naar Chicago, dus verkeerd om. maar dat maakt niet uit. Na een praatje gemaakt te hebben wilden zij mijn interviewen voor de camera. En dat duurde ongeveer een kwartier, waarin ik mijn ervaringen heb verteld van de route en waarom ik de route66 reed. Maar ook mijn mening over Amerika. En natuurlijk heb ik hun gezegd dat ik mijn droom waarmaak en dat er teveel verloren gaat tussen vroeger toen ik klein was en later als ik oud ben. Een leuke ervaring vandaag. Zij reden ook met een BMW maar dan de 1200GS uitvoering. Met iets meer veerweg en die had ik later die dag ook nodig. Was het warm? Jazeker vanmorgen om 7.15 vertrokken uit Needles en het was toen al 29 graden. Ontbijtje gedaan bij de Mac want het motel had geen ontbijt. Maar dat mag je ook niet verwachten voor 30 dollar toch.In de loop van de dag liep de temperatuur flink op tot zo'n 45 graden. De weg was eigenlijk best goed berijdbaar tot Roy’s cafe. Daarna wilde de Garmin op de I-40 verder maar ik niet. En dat heb ik geweten. Tjonge zeg, dat was geen weg meer, maar een gatenkaas daarna. De vering van de BMW had het er moeilijk mee dus snelheid Het diepte punt van de dag was niet de slechte weg. Dat is eigenlijk nog fun en hoort erbij. Nee, dat was toch wel het bezoek aan de Ghost town in de woestijn. Deze lag overigens vlakbij een militaire basis met een voorraad depot waar je u tegen zegt aan voertuigen en andere zaken. Foto's maken ja op grote afstand, Papa wil nog naar huis he. Nu de ghost town had een kassa en voor die kassa stonden 4 touring bussen om de mensen daar af te leveren. Op foto's zie je de entree en de berg waar het stadje ligt. Nu dan hoef ik niet meer. Even gevraagd wat het kost, ja 8 dollar. Dus geen Ghost town voor mij. Ik ben niet voor massa toerisme Route66 aan het rijden. Nog 1 dag rijden en dan zijn we in Pasadena LA. En daar overnacht ik weer eens wat luxer. En vrijdag nog 54 mijl en dan om 12.00 nemen de BMW en ik afscheid van elkaar na zo'n 3500 mijl schat ik en 3 weken fun met elkaar. Zo en nu naar de Walmart want de kids hebben nog wensen aan Papa doorgeven en wat doen Papa’s die zijn kids en vrouw mist. Juist ja.

dinsdag 17 september 2013

dag 17 van Kingman naar Needles door de woestijn.

De route was korter dan normaal vandaag. Na Oatman was de route66 afgesloten zodat ik naar Needles moest of Hw95. Maar goed dat je het nieuws van Route66 volgt. In de ochtend in Kingsman 2 museau bezocht. Je loopt in een uur of 2 door 200 jaar USA geschiedenis en dat is ook leuk om te doen.Je moet toch ook cultuur doen op je vakantie aan route 66. Aangekomen in Needles aan de rand van de woestijn van Arizona. Morgen naar Barslow zo'n 150 mijl door de woestijn. Heb hier 110F gezien overdag dus vroeg weg morgen. En ja water heb ik genoeg bij mij. Alle Sprite flessen van de Subway bewaart om daar water in mee te nemen. En dat had ik vandaag ook nodig want de woestijd is mooi maar erg warm is het er ook. De route was fantastich door de verlaten dorpjes en door de woestijn de bergen op en af. Heerlijk stuurwerk op de motor. Toen ik aankwam bij Cool Springs kwam er net een groep motorrijders aan. Dus ik zwaaien en zij foto's maken zonder te stoppen. Als laatst komt er een auto met aanhanger achteraan. Denk je Eagle Rider. Maar nee, USA reizen uit Nederland. Dus kom ik weer in veel fotoboeken terecht zonder dat ze weten dat het een landgenoot is die daar Route66 aan het rijden is. Zij kwamen uit richtig Oatman dus die gaan nu naar Vegas. Kwam nog een canadees tegen bij Cool Springs die ook Route66 aan het rijden was en daar net als ik als 2,5 week over deed. En een New Yorker die met een R1200GS onderweg was door de USA. Maar die reed veel Interstate en was nu op Route66 aan het rijden. Voor degene die het huis van Sante Claus willen kopen in de USA het staat te koop maar pas op voor de slangen. Dus weer een hoogtepunt aan de route66 dicht Het rijden door Oatman is een bijzondere ervaring. Want de ezels lopen gewoon los door de straat en gaan liggen waar ze willen. Maar ook dit dorpje was zeer op de touristen geent. Zo zeer dat een bezoek niet leuk is. Ik heb al genoeg giftshops gezien op de route zodat ik niet een straat vol hoef te zien. Needles is een gat waar je zo door bent. Het hotel is redelijk en heeft een zwembad en daar ga ik zo maar eens gebruik van maken want het is heter dan heet hier. Dan nog wat sfeer fotos uit de woestijn en is de blog ook weer gemaakt. En zoals je op de foto's kunt was de weg slecht maar dat mag de pret niet drukken.

maandag 16 september 2013

Dag 16 Terug naar Seligman en de Grant Canyon Cavern en dan naar Kingsman.

De eerste dag dat ik een route terug rijd. Waarom? Omdat Seligman gezien wordt als het ontstaan van de huidige Historic Route 66 met Angel Delgado als groot promotor van Route66. En ik had de Caverns overgeslagen om voor het donker binnen te zijn in het hotel. En die Caverns had Billy O’Connely geslapen en dat moet ik natuurlijk wel zien.
Dus in de ochtend vroeg op gestaan in de hoop dat het dan niet te druk zou zijn in Seligman. Nu dat viel tegen. Er stonden 8 touring bussen vol met toeristen in de straat verdeelt. Dus dat lijk meer op massa toerisme dan het rijden van Route66 zou moeten zijn. Eigenlijk jammer dat het succes van Angels interviews zo heeft uitgebouwd. Nu hoorde ik later in de Caverns dat de bedrijven in Seligman betalen om bussen daar juist te laten stoppen. En ja het is een mooi stadje maar dit zoek ik echt niet. Dus nog wat foto’s gemaakt en toen koffie gedronken.
Komt er iemand naar mij toe omdat ik met een BMW onderweg ben. Hij was dat ook. Wat bleek, dit was een Duitse wereldreiziger die gepensioneerd is en om zijn eigen BMW onderweg was door de USA. Het verschepen van zijn motor en de verzekering kost veel geld maar hij blijft zo’n 6 weken in de USA en dan loont het zich wel om je eigen motor op transport te doen. Hij was ook al een keer door Zuid-Amerika gereden. Nu dat zie ik niet zitten. Maar al met al waren we toch een uur aan het kletsen geweest.
Daarna op de motor terug naar Peach Spring waar zo’n 12 mijl ervoor de Grant Canyon Caverns liggen. Voor zo’n 15 euro krijgt je een rondleiding van ongeveer een uur diep onder de grond waar het heerlijk koel was. Zo’n 18 graden terwijl het buiten al rond 12.00 uur opgelopen was tot 32 graden. De gids vertelde dat er vroeger wel 1000 mensen per dag kwamen totdat de I-40 geopend was. Nu houdt het met zo’n 100 man wel afgelopen. Ons groepje was 5 mensen. Twee oudere echtparen uit het oosten van de USA en ik. Toch was het een gezellige toch om zo’n 65 meter onder de grond. Met mooie plafonds en natuurlijk de verhoging met de Route66 slaapkamer.
Meer over dit hoogtepunt op hun site http://www.gccaverns.com/. En ja ik heb natuurlijk even op de bank gezeten verteld dat ik de serie van Billy gezien had en daarom was gekomen. Blijkt dat het veel motorrijders doen. Alleen Eagle Rider heeft het niet opgenomen in hun route. Maar ook de site van route66 noemt de cavern niet als hoogtepunt. En veel van mijn informatie komt hier vandaan, hun site is http://www.rte66.nl/
Daarna doorgereden naar Kingsman waar ik al vroeg in mijn hotel was. Onderweg nog wel wat leuke dingen gezien en eigelijk de gehele dag op de Historic Route66 gereden. Morgen ook een korte rit want ik wil naar het museum voor Route66 hier. Ik eindig bewust in Needles omdat de dag erna door de woestijn gaat en er verschillende death cities in de route zitten. De rest van de dag besteed aan het plannen van deze week en de hotels geboekt voor alle dagen. Het lijkt wel weer dat ik wil plannen i.p.v. zo maar ergens slapen. Ik moet wel want de motor moet vrijdag 12.00 terug zijn. Dus routes zijn klaar voor elke dag en hotels geboekt. Houd ik eens tijd over om te gaan zwemmen en in een hot tube te relaxen.

Dag 15 vanWilliams naar Peach Spring via de Grand Canyon

Vandaag zo’n 280 mijl gereden. Ben naar de Grant Canyon geweest. En ja, dat hoort niet tot Route66 maar het is te mooi als je er op 36 mijl afstand van bent om er niet heen te gaan. Het hotel El Ranco had helaas geen ontbijt. Maar dat maakt niet uit. Eerst maar eens die 36 mijl afleggen naar Tusayan want daar is een Macdonalds met een ontbijt voor mij. In tegenstelling tot het vertrek uit Phoenix waar het 29 graden wat om 8 uur was het hier om 8 uur nog geen 8 graden en dus koud. En dat bleef het eigenlijk ook wel tot zo’n 12.00. Het rijden naar deze stad is een feest van herkenning. Immers in 2010 ben ik hier ook geweest met de kids en Jacqueline voor ons 25 jaar huwelijk hebben we ook de GC bezocht en er zelfs doorgevlogen met een helikopter. Dat was toen nog 150 dollar. Nu wilde men al 210 dollar voor deze vlucht hebben. Nu dat vind ik te veel en heb mijzelf daar geen toestemming voor gegeven. Het park is voor motorrijders opvallend goedkoop. Namelijk maar 12 dollar en met de auto is het dubbel zo veel. Dat is een positieve discriminatie. Eerst maar eens op de plekken geweest waar ik ook in 2010 met het gezin ben geweest. En dat is makkelijk te vinden. Vervolgens heb ik de gehele RIM afgereden en op elke Great View ben ik geweest. En elke keer is het toch weer anders. Een derde keer naar de Grant Canyon gaan zou voor mij echt geen straf zijn. Het blijft adembenemend mooi daar. Ook de terugweg via Flagstaff was een mooie route. Aan de route zijn diverse stopplaatsen met uitzichtpunten. Maar op de stopplaatsen zie je allemaal verkoop kraampjes staan van indianen met spullen die ze gemaakt hebben. Soms wel mooi maar veel prul. En ik krijg er geen veilig gevoel bij om daar te stoppen. Dus 1 gezien en de rest mooi voorbij gereden. Op de terugweg via Flagstaff en Williams toch weet Williams ingereden. Had nog geen foto van mij bij het Route66 symbool en natuurlijk met de motor deze keer. Want mijn profielfoto op Facebook en tijdelijk ook op LinkedIn komt uit Williams. En nu was er een Amerikaans gezin aan het picknicken dus die hebben de foto gemaakt. Wat wel grappig was is dat terwijl hij de foto maakte en 3 dames van zo’n midden 20 uit Tokio aan kwamen lopen. En die wilden ook op de foto. Dus ik denk die zal ik wel helpen. Maar nee dat was niet de bedoeling ze wilden met mij en de motor en het Route66 sign op de foto. Nu goed sta ik dadelijk in Japan op een fotoalbum. De meiden vonden het te gek dat ik dat wilde doen. Daarna verder gereden naar Route66. Maar eerst even tanken want het zou laar worden voordat ik in het hotel zou zijn en op de route zijn niet veel gelegenheden om te tanken. Staat daar een groep van Eagle Rider te tanken. En ja hoor het zijn de vrienden die ik in Missouri ook al gezien heb. Die waren naar Las Vegas geweest. Op de route kwam ik langs de - DeSoto's Salon, Ash Fork, Arizona. Met inderdaad een DeSoto op het dak. Nu dat wilde ik bekijken en kwam naar een uur daar weer weg. Lekker geklets over Europa versus de USA met het echtpaar dat daar vroeger een gift shop en een kapsalon hadden en daar alleen in de zomer woonden en werken. Hij was ex- militair in retirement en zij had een kapsalon in de buurt van Phoenix. Gewoon gezellig en ook die weten nu wat DAF trucks is. Ik was onderweg ook nog een groep jonge Amerikaanse soldaten tegengekomen. Ik had net koffie gehaald en zijn kwamen aan lopen. Toen ze terug kwamen eens naar hun leeftijd gevraagd. Nu dat was net 19 en 20 en ze zaten nog op de Highschool terwijl ze ook in dienst zaten. Amerika heeft een vrijwilligers leger en naast de training als soldaat krijgen ze dus ook nog een opleiding voor niks als ze 8 jaar tekenen. Ik vind dat een geweldig systeem hoor. Ze keken eerst wel raar op van de vraag. Maar als je uitlegt waarom je zo nieuwsgierig bent dan komen de antwoorden echt wel. De ontmoeting is Ash Fork doorgereden naar Seligman waar de oprichter van de Historic Roue66 woont. Helaas heb ik Angel Delgadillo niet gezien maar ik ben wel in zijn kapperszaak geweest en in de giftshop van zijn dochter. Voor de winkel stond een grote reisbus met jawel, Nederlanders. Dus die ook nog gesproken. Zij waren met een bus onderweg van New York en waren net in Las Vegas geweest en waren op doorreis. Opvallend veel 55 plusser die met vroegpensioen zijn. Dus daar blijven met VUT centen. Eigenlijk ben ik te kort in Seligman geweest om er rond te wandelen. Dus rijdt ik morgen even 32 mijl terug om dat beter te doen. Want ik wilde graag voor het donker in Peach Spring zijn in het hotel en het wordt hier al rond 7 uur in de avond donker. Zo dat waren weer de belevenissen van deze dag. Het is hier 23.00 uur dus Nederland gaat weer aan het werk.